Afscheid van “mijn Kijkduin”

Vanmorgen viel mijn oog op deze kop in de krant “Laatste ondernemers van Kijkduin sluiten hun zaak” , gevolgd door nog een dramatischere zin ,,Het is de vraag of we ooit terugkeren.”

Alhoewel wij het eigenlijk al maanden, misschien wel jaren hadden zien aankomen schiet er toch een pijnscheut door mijn hart en moet ik een traantje wegpinken.

Eind oktober bestaat mijn Kijkduin niet meer. Kunnen wij niet meer even een “boulevard je pikken” of op een terrasje naar de onderstaande zon kijken onder het genot van een glaasje rosé, al of niet met vrienden of familie.

Kijkduin is het slachtoffer geworden van projectontwikkelaars die er een mondaine badplaats van willen maken met als slogan NIEUW BELEVEN, NIEUW WONEN, NIEUW KIJKDUIN. De schrik slaat mij om het hart.
Kijkduin zal de komende jaren een complete metamorfose ondergaan, aldus diezelfde ontwikkelaar. De badplaats krijgt een nieuwe skyline met luxe appartementen, horeca, een food-market en een parkeergarage voor 675 auto’s.. Het hotel wordt ingrijpend verbouwd en krijgt 12 etages. Volgens de prognoses zal alles klaar en opgeleverd zijn in het badseizoen van 2022.
Maar vertragingen liggen alweer op de loer. Als er niet op korte termijn ook nog een aannemer failliet gaat op het project. 2022 zal dan al snel 2024 of misschien nog wel later worden.

Intussen is Kijkduin vanaf nu dood. En resten nog bouwputten en gebouwen in de steigers, stof, hijskranen en lawaai.

Met weemoed denk ik terug aan mijn Kijkduin. Ik ging er naar school en voetbalde in de pauzes op het “eilandje” naast de school.
Mijn grootouders logeerden er, in de weekenden dat zij naar Den Haag kwamen, in Hotel Zee en Duin.
Op warme dagen trokken wij op de fiets vanuit Loosduinen met het hele gezin naar het strand. “De jongens”  met hun emmertjes en schepjes en een bal en mijn vader in zijn gebreide zwempak met schouderbandjes. Moeder bezorgd oplettend als wij gingen pootje baden in zee. Op weg terug naar huis kregen wij dan een ijsje bij het ijsloket van hotel Zee en Duin. Vaak moesten wij daarvoor in de rij maar dat deerde niet.

Later maakten wij strandwandelingen met de honden en eindigden dan meestal op een terrasje voor een kopje koffie of later in de middag voor een drankje. De charme van Kijkduin, in tegenstelling tot Scheveningen, was het kleinschalige, het gezellige, het overzichtelijke en de winkeltjes.

Maar het is klaar en over. Mijn Kijkduin is niet meer en zal er ook niet meer komen. 7 grote appartementsgebouwen en een groot hotel zullen ons lieflijke Kijkduin veranderen in een mondaine grote badplaats. Op een manier zoals zoveel badplaatsjes aan de Spaanse en Portugese kust zijn “verpest”.

Of de ondernemers van nu er nog zullen terugkeren is ook zeer twijfelachtig. Blijkbaar zullen de huren tweemaal zo hoog worden als de huidige huren.
Uiteindelijk zullen er dus grote horecagelegenheden worden gevestigd die deel uitmaken van een landelijk of misschien zelfs wel internationaal keten met prijzen die door de gewone man niet meer kunnen worden opgebracht.
De McDonalds zal al wel een van de prominente plekken hebben gereserveerd.

Geloof je mij niet kijk dan eens op nieuwkijkduin.nl maar blijf er voorlopig enkele jaren weg. Je vindt er nu alleen maar ellende.

In 2023 zal ik, mits nog steeds goed ter been, de boel eens gaan verkennen. Maar ik vrees dat ook dat een deceptie wordt.

De beelden en verhalen van “mijn Kijkduin” zal ik blijven koesteren en zo nu en dan proberen op te roepen op een terrasje ergens in een klein kustdorpje. In de hoop dat ik die tegen die tijd nog kan vinden.

6 antwoorden op “Afscheid van “mijn Kijkduin””

  1. Helemaal met je eens Ernst. Fijn, dat wij de “goede oude tijd” nog hebben mee gemaakt. Hebben we in ieder geval de herinnering nog.

  2. Megalomaan lijkt hier het juiste woord…helaas. Het lijken mij tochtgaten te worden daar. Gezellige winkeltjes met netjes en schepjes, kaarten en molentjes zullen er wel niet terug komen.

    Laten we hopen dat we het allemaal mis hebben en Kijkduin wel gezellig en mooi wordt.

  3. Ik heb uit het verleden niet zo veel met Kijkduin te maken gehad maar meer met Scheveningen ook daar werd de boel min of meer verpest. Het ouderwetse gezellige ging verloren en net zoals nu bij Kijkduin blijft de patat en babeque lucht je allen om de oren vliegen.
    Wij vonden het heerlijk om hier bij Kijkduin te komen wonen maar helaas ook hier weten de project ontwikkelaars de boel om zeep te helpen. Wie krijgt er in de toekomst gelijk????

  4. Dat er een en ander vernieuwd moest worden was wel duidelijk, maar zó
    Je wordt er weemoedig van. Alleen de herinneringen blijven over……

  5. ik hoorde het van de week van iemand! verschrikkelijk al weer de zoveelste herinnering die ons ontnomen wordt.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.